بیگ‌بن؛ ساعتی که روزی دو بار با گرینوویچ تنظیم می‌شد

ساعت مشهور موسوم به «بیگ‌بن»، که در بالای برج الیزابت به ارتفاع ۳۲۰ فوت قرار دارد، در ۳۱ مه ۱۸۵۹ [۱۰ خرداد ۱۲۳۸]، برای نخستین‌بار بر فراز ساختمان‌های پارلمان در وست‌مینسترِ لندن شروع به کار کرد. صدای ضربه‌های ناقوس بزرگ آن نیز چند هفته بعد، در ۱۱ ژوئیه [۲۰ تیر ۱۲۳۸] برای نخستین‌بار شنیده شد.

پس از آن‌که آتش‌سوزی در اکتبر ۱۸۳۴ بخش بزرگی از کاخ وست‌مینستر ــ مقر پارلمان بریتانیا ــ را نابود کرد، یکی از ویژگی‌های برجسته طرح کاخ جدید، ساعت بزرگی بود که بر فراز یک برج قرار می‌گرفت. منجم سلطنتی، سر جرج ایری، می‌خواست این ساعت دقتی کاملاً بی‌نقص داشته باشد؛ از جمله این‌که روزی دو بار با رصدخانه سلطنتی گرینویچ تنظیم شود. در حالی که بسیاری از ساعت‌سازان این هدف را غیرممکن می‌دانستند، ایری روی کمک ادموند بکت دنیسون حساب کرد؛ وکیل برجسته‌ای که به‌ خاطر تخصصش در علم زمان‌سنجی شهرت داشت.

نام «بیگ‌بن» در اصل فقط به ناقوس اشاره داشت، اما بعدها به خود ساعت نیز اطلاق شد. درباره این‌که بیگ‌بن چگونه این نام را گرفت، دو روایت اصلی وجود دارد: بسیاری معتقدند این نام از سر بنجامین هال گرفته شده است؛ مقام مسئول امور عمرانی لندن در زمان ساخت این برج که به پرحرفی شهرت داشت. روایت مشهور دیگر می‌گوید ناقوس به افتخار بنجامین کانت، بوکسور محبوب سنگین‌وزن، این نام را گرفت، زیرا در نوع خود بزرگ‌ترین بود.

حتی پس از آن‌که در جریان جنگ جهانی دوم یک بمب آتش‌زا تالار مجلس عوام را ویران کرد، برج الیزابت سالم ماند و بیگ‌بن همچنان به کار خود ادامه داد. دقت مشهور این ساعت با مجموعه‌ای از سکه‌ها که روی آونگ عظیم آن قرار داده می‌شود تنظیم می‌شود؛ کاری که حرکت یک‌نواخت عقربه‌ها را در همه زمان‌ها تضمین می‌کند. شب‌ها هر چهار صفحه ساعت، که هر کدام ۲۳ فوت قطر دارند، روشن می‌شوند. همچنین چراغی بالای بیگ‌بن روشن می‌شود تا به مردم اطلاع دهد که پارلمان در حال برگزاری جلسه است.