فصل ۱۳۰۰۰۰ «درآمدهای حاصل از مالکیت دولت» جایی است که دولت نه در نقش مالیاتستان ظاهر میشود و نه در نقش قیمتگذار خدمت؛ بلکه در جایگاه «مالک» میایستد و بازده داراییهای عمومی را به درآمد بودجهای تبدیل میکند. منطق این فصل، منطق حقوق مالکیت است: دولت از مالکیت بنگاهها، داراییهای فیزیکی و منابع و امتیازهای انحصاری، جریان درآمدی ایجاد میکند؛ جریانی که از نظر اقتصادی به «بازده دارایی» نزدیک است، اما از نظر حکمرانی حامل ریسکهایی است که در مالیات و فروش خدمت به این شکل وجود ندارد.