از مراسم یادبود تا انتشار یک یادداشت؛ شهاب حسینی از سینما خداحافظی کرد؟

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا؛ شهاب حسینی با انتشار متنی به حاشیه‌هایی که پس از سخنانش در مراسم یادبود جواد گنجی شکل گرفت و برداشت‌هایی که از آن مطرح شد، واکنش نشان داد.

چند روز پیش آیین بزرگداشتی برای جواد گنجی، از سینماگرانی که در حوادث اخیر جان باخت، در خانه سینما برگزار شد. در این مراسم خانواده او در کنار چهره‌هایی چون بهرام افشاری، شهاب حسینی، مجید برزگر، احسان عبدی‌پور، همایون اسعدیان و... حضور داشتند و درباره این سینماگر فقید سخن گفتند.

پس از برگزاری این مراسم، بخش‌هایی از صحبت‌های شهاب حسینی در فضای مجازی بازنشر شد؛ همزمان ویدئو‌هایی از اظهارات خانواده گنجی نیز منتشر شد که نشان می‌داد آنان نسبت به برخی بازتاب‌ها و برداشت‌های صورت‌گرفته رضایت ندارند. 

این در حالی است که پیش‌تر خانواده گنجی نسخه‌ای از سخنان این بازیگر را در صفحه اینستاگرام جواد گنجی منتشر کرده و سپس با انتشار توضیحی اعلام کرده بودند تصاویری که دست‌به‌دست شده، تقطیع‌شده و خارج از بستر اصلی سخنان او بوده است.

در ادامه این حواشی، شهاب حسینی نیز در صفحه شخصی خود در اینستاگرام یادداشتی منتشر کرد تا به فضای ایجادشده واکنش نشان دهد؛ متنی که برخی جملات آن از سوی گروهی از مخاطبان به‌عنوان نشانه‌ای از خداحافظی او با سینما تعبیر شد.

متن کامل یادداشت شهاب حسینی به شرح زیر است:

«خدایا با همه وجود تو را شاکرم که در تقدیر ازلی خود مرا بی‌نیاز از آن کردی که بخواهم کاخ آرزوهایم را بر ویرانه‌های دیگران بسازم و هیچگاه امید مرا که ناامیدی از هر کس جز خودت بود، ناامید نکردی و در این جهان سرشار از اسارت‌های بیرونی و درونی شهد گوارای زیستن در آزاداندیشی را به روح تب‌زده و عطشناکم کشاندی و نعمت آزادی را از درون قلب و روحم بر من ارزانی داشتی.

حال دیگر قلبم نه از تمجید‌ها می‌شکفد و نه از تحقیر‌ها می‌شکند. مرا آموختی که مهم نیست دیگران مرا چقدر می‌شناسند، مهم این است که من، خود خویشتن را چقدر می‌شناسم و این است حس خوب دل نبستن به غیر تو.

مرا خود به این وادی کشاندی و ملال زیستن در برابر چشمان همیشه قضاوتگر و گاه عاری از انصاف را به جانم نشاندی که هرچه کردم، آنچه خود خواستند دیدند و هرچه گفتم، آنچه خود خواستند شنیدند و من درس خود را از این آزمایش فرا گرفتم و حال می‌خواهم که مرا از این وادی به در آری تا از این پس عطایش را به لقای تو ببخشم.

آمین یا یگانه تنها و‌ای یگانه آشنا»