در شرایطی که ایران همچنان یکی از کشورهای وابسته به سوختهای فسیلی محسوب میشود، ضرورت توسعه انرژیهای تجدیدپذیر بیش از هر زمان دیگری احساس میشود. رشد جمعیت، افزایش مصرف انرژی، فشارهای زیستمحیطی، همگی هشدار میدهند که تداوم مسیر فعلی نه از نظر اقتصادی پایدار است و نه از منظر زیستمحیطی. از همین رو، در احکام برنامه هفتم توسعه، دولت و مجلس تاکید ویژهای بر گسترش سهم انرژیهای نو در سبد انرژی کشور داشتهاند تا ایران بتواند ضمن حفظ امنیت انرژی، در مسیر کاهش آلایندگی و توسعه پایدار گام بردارد.